INSTYTUT ARNO STERNA

Oficjalna lista kryteriów dla Malortów

(stan na 2 listopada 2015 roku, lista jest na bieżąco aktualizowana)

 

Zawsze obowiązuje wyłącznie lista kryteriów dostępna pod adresem www.arnostern.com/kriterien

Lista kryteriów opublikowana na stronie wydawnictwoelement.com.pl jest oficjalnym tłumaczeniem na język polski i jest aktualizowana na bieżąco z listą na stronie www.arnostern.com

Przy malowaniu w Malorcie zachodzą procesy, które wymagają jak największej dokładności przy jego urządzaniu, opiece nad uczestnikami i spełnianiu związanych z tym warunków.

Wielu ludzi powołuje się na Arno Sterna, jego odkrycia oraz pojęcia – takie jak „Malort”, „zabawa malarska”, „ława z paletą kolorów” itd. oraz oferuje je, chociaż tylko w niewielkim stopniu spełniają one niezbędne kryteria bądź nie spełniają ich wcale.

Zgodnie z podejściem Arno Sterna, jego Instytut nie chce kontrolować Malortów powstałych w następstwie pracy Arno Sterna ani w jakikolwiek sposób ich polecać.

Poniższa oficjalna lista kontrolna kryteriów jest udostępniana przez Instytut Arno Sterna i samego Arno Sterna. Zawiera ona:

 

TAK: kryteria, które musi spełniać Malort.

NIE: kryteria „dyskwalifikujące”: ich występowanie oznacza, że Malort nie działa zgodnie z założeniami pracy Arno Sterna.

 

Na podstawie tej listy kontrolnej mogą Państwo sprawdzić sami w ciągu kilku minut, czy dana pracownia malarska jest – czy nie jest – urządzona zgodnie z założeniami Arno Sterna.

Niewystarczające jest spełnienie większości kryteriów. Muszą być spełnione wszystkie. Tylko wtedy mamy do czynienia z Malortem, w którym z pełnym zaufaniem można się oddawać zabawie malarskiej.

Lista kontrolna kryteriów jest podzielona na cztery kategorie:

1) Prezentowanie (sposób, w jaki posługujący informuje o miejscu i działalności)

2) Szkolenie

3) Urządzanie (miejsce, materiały)

4) Warunki ramowe i opieka (rola posługującego)

 

Kryteria z kategorii pierwszej (a często także drugiej) mogą Państwo sprawdzić bez konieczności osobistej wizyty w danym miejscu, ponieważ większość Malortów prowadzi komunikację poprzez stronę internetową i/lub ulotki.

Jeżeli kryteria początkowych dwóch kategorii są spełnione, osobista wizyta w danym Malorcie umożliwi Państwu sprawdzenie punktów z kategorii trzeciej.

Sprawdzeniem elementów kategorii czwartej warto się zająć właściwie dopiero wtedy, gdy są spełnione kryteria trzech pierwszych kategorii.

 

 

1. Prezentowanie (ulotki, strona internetowa i inne formy reklamy zajęć)

 

POJĘCIA

Istnieje kilka pojęć, które natychmiast charakteryzują rodzaj oferowanej działalności. Jeżeli znajdą je Państwo w materiałach reklamowych, to reklamowana pracownia nie spełnia kryteriów.

 

NIE: W opisie pojawiają się określenia: malowanie ekspresyjne, malowanie wspomagane, pod opieką; terapia poprzez sztukę, malowanie zorientowane na rozwiązania, malowanie swobodne.

NIE: Widoczne w opisie określenia „według Arno Sterna”, „w nawiązaniu do Arno Sterna” albo „według METODY Arno Sterna”.

NIE: Osoba posługująca określa swoją rolę mianem „instruktora” bądź „instruktorki“.

NIE: Oferuje się spotkania indywidualne. Zabawa malarska może odbywać się tylko w grupie! (Wielkość grupy: od 5 do 15 osób)

 

MALOWANIE W MALORCIE

Malowanie w Malorcie ma sens tylko wtedy, jeżeli – po pierwsze – odbywa się regularnie (raz w tygodniu) oraz – po drugie – długoterminowo (przynajmniej przez rok), ponieważ uruchamia się wtedy ważny proces, którego nie można przerywać. Malowanie pierwszy raz jest zaskakujące i w ogóle niecharakterystyczne. Obowiązuje więc wyłącznie wiążące zgłoszenie na cały rok. Wszystkie inne oferty przynoszą efekt przeciwny do zamierzonego, mogą być wręcz szkodliwe.

NIE: Oferty kursów demonstracyjnych, zajęcia indywidualne, oferowanie pakietów miesięcznych albo kwartalnych.

NIE: Zajęcia próbne („malowanie na próbę”, „godziny adaptacyjne”, „weekend zapoznawczy”) i podobne możliwości.

TAK: Zgłoszenie zobowiązuje do uczestnictwa w zajęciach przez cały rok.

 

KATEGORIE WIEKOWE

Zasadniczo w Malorcie nie ma podziału na grupy wiekowe.

 

NIE: Sformułowanie w opisie „dla dzieci i dorosłych” albo podział na grupy wiekowe oraz/ lub specjalne stawki z podziałem na dzieci, młodzież i dorosłych.

TAK: Jedyny wyjątek: dzieci w wieku poniżej 5 lat nie potrafią się początkowo koncentrować przez półtorej godziny, można więc oferować takim dzieciom zniżkę.

 

INNE CHARAKTERYSTYCZNE ELEMENTY

Proszę obejrzeć zdjęcia z Malortu: jeżeli widać na nich malujących, na pewno stoją oni przed swoim arkuszem. Jeżeli osoba posługująca jest uważna, oczy osoby malującej znajdują się na wysokości środka arkusza, a więc:

 

NIE: Na zdjęciach z Malortu górna krawędź arkusza jest na wysokości oczu malujących (jakby patrzyli oni z góry, „za arkusz), co znaczy, że osoba posługująca nie jest uważna.

NIE: Osoba ta oferuje oprócz zabawy malarskiej także kursy wprowadzające albo szkolenie „według Arno Sterna”.

NIE: Osoba oferująca zabawę malarską sama maluje podczas zajęć.

 

 

2. Szkolenie osób posługujących przy zabawie malarskiej

 

Aby wziąć na siebie odpowiedzialność za otwarcie Malortu, osoba, która przyjmuje rolę posługującego przy zabawie malarskiej, musi opanować wszystkie praktyczne umiejętności opiekuńcze potrzebne w Malorcie, ale nie tylko. Nie może na przykład nigdy podziwiać powstającego śladu, zachwycać się nim ani znaleźć się w sytuacji, która ją przerasta, ponieważ w przeciwnym razie powstanie zagrożenie dla śladu oraz malującej osoby. Powstający ślad należy do uniwersalnej struktury, potwierdzonej naukowo i nieznoszącej żadnej improwizacji ze strony osoby posługującej. To niejako język ojczysty Malortu, nazwany przez Arno Sterna „formulacją”. Odpowiednich umiejętności można nabyć tylko podczas szkolenia z Arno Sternem w oryginalnym otoczeniu.

 

TAK:

  • 10-dniowe szkolenie w Paryżu, od 2015 roku, zatwierdzone przez Arno Sterna i Instytut Arno Sterna
  • 10-dniowe szkolenie w Paryżu, od 2001 roku, odpowiednio potwierdzone przez Arno Sterna
  • 2 x 4 całe dni z Arno Sternem w Wiedniu, w latach 2006-2014, odpowiednio potwierdzone przez Arno Sterna i „Welt der Kinder” (Świat dzieci)
  • szkolenie z Arno Sternem, z odpowiednim potwierdzeniem, przed 2001 rokiem, w St. Gallen albo Weisstannen.
  • dla osób chcących prowadzić Malort w Polsce: szkolenie z Arno Sternem prowadzone w terminach 23-25.11.2018, 8-10.02.2019, 24-26.05.2019

NIE: Wszystkie inne szkolenia lub „doświadczenia”, także szkolenia oferowane przez rzekomych „uczniów” Arno Sterna – w żadnym razie nie będą one wystarczać do otwarcia Malortu.

 

3. Urządzanie Malortu (miejsce, materiały)

 

MIEJSCE

Malort i jego cztery kolorowe, pełniące funkcję ochronną ściany, są miejscem stabilizacji/ stałości, dającym poczucie bezpieczeństwa. Miejscem, które chroni przed zmiennością świata zewnętrznego. W trakcie zajęć nic z zewnątrz nie przenika do środka, oświetlenie jest niezależne od pogody i zawsze takie samo. Nie ma tu widzów. Dlatego Malort jest całkowicie zamknięty.

 

NIE: Malort nie jest całkowicie zamknięty, są w nim okna albo światło dzienne.

NIE: Kolorowe, charakterystyczne ślady na ścianach malarskich są nie tylko poziome i pionowe.

TAK: Wymiary Malortu: minimum 3 x 5 metrów, maksimum 5 x 6 metrów (w większych pomieszczeniach trzeba pokonywać zbyt długą drogę od ściany do ławy z paletą farb). Wysokość minimum 2,5 metra (w niższych pomieszczeniach nie można malować wysokich obrazów).

TAK: Oświetlenie (najlepiej rurowe lampy fluorescencyjne, zapewniające światło zbliżone do dziennego) jest umocowane przy suficie, w odległości ok. 1 metra od ścian (w przeciwnym razie powstają cienie).

TAK: Ściany Malortu są zrobione z miękkich, porowatych płyt, pokrytych brązowym papierem pakowym. Arkusze przypina się tylko pinezkami.

NIE: Papier na ścianach z miękkich płyt jest biały!

 

MATERIAŁY

W Malorcie znajdują się: ława z paletą farb, półka z farbami do mieszania, białe arkusze papieru formatu A2, taborety i drabina. Osoba posługująca usuwa pinezki tępym nożem, dolewa świeżych farb oraz miesza kolory.

TAK: Ława z paletą farb stoi w środku malortu. Ława ma ok. 2 metrów długości, ok. 70 cm wysokości i nie więcej niż 20 cm szerokości. W odpowiednich otworach w ławie mieści się 18 miseczek z farbami oraz stojących przy nich 18 kubeczków z wodą. Uchwyty na pędzle (w każdym dwa małe pędzle na dole i jeden duży nad nimi) leżą między farbami. Pojemniki ze świeżymi farbami stoją w podłużnej przegródce pod ławą i stabilizują ją. Przy jednej nodze ławy jest umieszczona butelka z wodą, a przy drugiej pojemnik z pinezkami.

NIE: Ława jest poplamiona, brudna, niesprzątnięta, nieuporządkowana. W poszczególnych obszarach kolorystycznych są ślady i/ lub krople innych kolorów.

NIE: Oferuje się kolory srebrny i złoty.

TAK: Ława z paletą farb jest wypełniona pędzlami Arno Sterna i farbami Arno Sterna. (Nie kryje się za tym żaden zamiar komercyjny: kontrolowana na bieżąco w paryskim Malorcie jakość materiałów gwarantuje nie tylko odpowiednią jakość Malortów, lecz jest także decydująca dla reputacji całej branży. Materiały Arno Sterna są wytwarzane specjalnie dla Malortów – ręcznie i bez chemikaliów).

NIE: Do malowania oferuje się nie tylko białe arkusze.

NIE: Fartuchy malarskie są pokryte napisami, figurami bądź rysunkami.

 

4. Warunki ramowe i opieka (rola posługującego)

W Malorcie rozmawia się, ale nigdy o powstających obrazach. Mówienie o obrazie jest zdradą spontanicznej wypowiedzi osoby malującej.

 

NIE: Przed zajęciami, w ich trakcie albo po zajęciach rozmawia się o obrazach i o tym, co działo się w malorcie.

 

W Malorcie chodzi o to, żeby coś robić i przeżywać, a nie zrobić lub pokazywać. Nikt nie powinien nigdy oglądać obrazu (ani poprzez fotografowanie wynosić go na zewnątrz), ponieważ w przeciwnym razie obraz stanie się obiektem komunikacji, sztuką – co jest zupełnie inną czynnością, uniemożliwiającą formulację. Dlatego obrazy na zawsze pozostają w Malorcie.

 

NIE: Obrazy wydaje się kiedykolwiek uczestnikom zajęć (np. na koniec roku, albo po zaprzestaniu wizyt w malorcie…).

NIE: Obrazy są wystawiane.

NIE: Podczas malowania proponuje się muzykę, telewizję lub inne rodzaje aktywności bądź zadaje mandale albo inne elementy „na rozgrzewkę”.

 

W Malorcie panuje ważna równowaga między tym, co zbiorowe (ława z paletą farb) a tym, co nienaruszalnie własne (przestrzenią arkusza), a więc:

 

TAK: Każdy ma własny arkusz.

NIE: Malujący dzielą się arkuszem albo malują we dwójkę na jednym arkuszu.

NIE: Oferuje się malowanie czymś innym niż pędzle albo palce.

NIE: Maluje się całą dłonią lub obiema dłońmi.

NIE: Chlapie się farbą albo ją depcze.

Orientacja arkusza (pionowa albo pozioma) jest ważna i powinna ją ustalać tylko osoba malująca.

 

NIE: Osoba posługująca samodzielnie umieszcza arkusz na ścianie.

TAK: Osoba malująca sama umieszcza arkusz na ścianie. Osoba posługująca kontroluje jedynie, żeby środek arkusza był w środku pola widzenia i wpina dwie górne pinezki.